KOŽA BOJE MASLINE Darka Macana je kratki naučnofantastični roman koji je vrlo zanimljiv po više osnova. U određenom smislu u njemu se može prepoznati jedan anarhični duh karakterističan za kultne strip-scenariste kao što su Grant Morrison ili Garth Ennis i ima likove koji su u vrlo specifičnim transhumanim i transrodnim stanjima. U tom pogledu zanimljivo je da i Aleksandar Žiljak i Macan u svojim romanima imaju sličan motiv presađivanja ljudske svesti u telo životinja.
Doduše, u Macanovom romanu to je osnovna tema. Njegovog junak koji želi da postane besmrtan tako što će se useliti u telo Raginca, pripadnika vanzemaljske rase sa kojom je čovečanstvo stupilo u kontakt na teži način mora da nauči kako se stiče besmrtnost.
Macan je napisao kratak roman koji u više navrata želi da se izvrgne u strip-scenario. Međutim, ovaj roman ne pati od problema koji imaju prozna dela pisana sa namerom da se adaptiraju u scenario. Ovaj roman jeste sveden, bogatiji u domenu radnje nego literarne razrade, ali definitivno nije reč o hendikepiranom scenariju.
Ono što limitira roman u crossover potencijalu jeste ta svedena naracija koja novume tretira sa uverenjem da čitalac ima određeno znanje u pogledu SFa. Isto tako, roman ne ulazi dublje u neka psihološka ili egzistencijlna preispitivanja koja bi ponudila nešto istinski novo čitaocima "visoke književnosti".
Iako KOŽA BOJE MASLINE nije ni približno klasik jugoslovenskog ili hrvatskog SFa, reč je o solidnom romanu u okvirima regionalne žanrovske ponude.