ZNAK SAGITE — više od fantastike — edicija, časopis, knjižara...

Quote from: RedSonja on 09-09-2010, 22:04:15
A i dobro velim, Mila liči na mene,a ne ja na nju.

Apsolutno!

Mislim, kad se onaj papak od bureka šminka na moj način (mamu mu njegovu, ajlajner poteže isto, ama isto ko i ja) more i Mila nam Jovovička (kisela joj ... sarma) i da kopira tebe.
Mamu im dekadentnu... da nije nas, klinac bi bili u pekarama i Umbrela kooropraciji ono što jesu.

Mislim da više nije pitanje ko liči na ovog ili onog Breda - već ko liči na Pola Andersona.

ako ćemo pošteno, bolje ličiti na Besona.

Quote from: Kunac on 09-09-2010, 22:50:46
Mislim da više nije pitanje ko liči na ovog ili onog Breda - već ko liči na Pola Andersona.

A šta sad sa tim Andersonom?
Misliš da bi feldmaršal bolje odradio RE?

Ja jok. Kontam, ovo što nam je dato, da je vrlo dobro, toliko da služimo narodu.
E sad, šta bi bilo da jeste.... gas u multiverzum, buraz, pa tamo i meni uzmi jedan tiket za bioskop...

Quote from: Sal on 09-09-2010, 23:00:27A šta sad sa tim Andersonom?
Misliš da bi feldmaršal bolje odradio RE?

Misli da Pol Anderson posjeduje bračni krevet, koliko ja shvatam...

Ali Beson je prvi bio!

AAaaaaaa... kontam.
Prosvetljen sam, ko da sam u Ćernobilu odrasto....

Quote from: Albedo 0 on 09-09-2010, 23:11:03

Quote from: Sal on 09-09-2010, 23:00:27A šta sad sa tim Andersonom?
Misliš da bi feldmaršal bolje odradio RE?

Misli da Pol Anderson posjeduje bračni krevet, koliko ja shvatam...

Quote from: Albedo 0 on 09-09-2010, 23:11:03Ali Beson je prvi bio!

Pa, sad, da je baš bio prvi... To je teško poverovati.

U tim se stvarima ne racunaju ni prvi ni poslednji...

Mislim da se poslednji pika....

bolje biti Beson prije nego Anderson poslije 2000. godine, pa vi vidite...

Resident Evil: Afterlife -- Film Review
By Frank Scheck, September 10, 2010 03:08 ET
"Resident Evil: Afterlife"
Bottom Line: Milla Jovovich again kicks zombie butt, this time in eye-popping 3D!
State-of-the-art 3D effects add a welcome dose of visual freshness to the fourth installment of this video game-based franchise which, like its central character, has managed to kick butt. Marking the return of director Paul W. S. Anderson to the series, "Resident Evil: Afterlife" certainly will please its fan base and possibly attract newcomers thanks to its arresting visuals. But as with the first three installments, those looking for anything more than a series of slam-bang action sequences will find little of interest.

The film certainly opens strong, with its fearsome heroine Alice (Milla Jovovich, in fine form) leading a siege on the evil corporation that years ago set loose a virus that has reduced the world to a postapocalyptic nightmare overrun by flesh-eating zombies. (That the film is set in a burnt-out Los Angeles certainly adds verisimilitude.)

The elaborate sequence, with Alice brandishing heavy artillery and well-sharpened knives while mowing down endless reserves of hapless opponents, is staged in expert, mock-video game fashion.

Unfortunately, things go downhill from there as the plot, such as it is, kicks in. After a quick sojourn to Alaska and a reunion with her old cohort Claire (Ali Larter), who has amnesia, Alice makes her way to L.A. There she joins forces with a ragtag group of survivors trapped in a futuristic high-rise prison, with thousands of zombies growling at them from below. Among the group is Claire's inmate brother Chris, played by Wentworth Miller, who, after "Prison Break" and this, seems less in need of an agent than a parole officer.

Then there's talk, lots of it, with the only potential excitement coming when it looks like Alice will strip down for a shower, only to be interrupted by a zombie invasion (you could practically hear the disappointed sighs in the theater).

Eventually, the filmmaker rewards our patience with several more high-octane action sequences, featuring enough slo-mo and bullet-time effects to remind us not only of the series' video game origins but also, unfortunately, rather too much of "The Matrix"; the fact that the perpetually sunglass-wearing villain seems to have stepped right out of those films doesn't help.

Among the action highlights -- all accompanied by the relentlessly grinding industrial music score -- are Alice and Claire's showdown with a giant zombie wielding what looks to be a giant meat tenderizer and the appearance of a couple of zombie dogs who split their heads into two parts, each complete with razor-sharp teeth.

Shot in actual 3D rather than being the latest example of the horrible post-shooting conversion process, "Afterlife" undeniably looks terrific. The filmmakers better hope that those inflated 3D television prices come down in time for the home video release.

Opened Friday, Sept. 10 (Screen Gems)
Cast: Milla Jovovich, Ali Larter, Kim Coates, Shawn Roberts, Sergio Peris-Mencheta, Spencer Locke, Boris Kodjoe, Wentworth Miller
Production: Davis Films, Impact Pictures, Constantin Film
Director-screenwriter: Paul W.S. Anderson
Producers: Paul W.S. Anderson, Jeremy Bolt, Robert Kulzer, Don Carmody, Bernd Eichinger, Samuel Hadida
Executive producers: Martin Moszkowicz, Victor Hadida
Director of photography: Glen Macpherson
Editor: Niven Howie
Production designer: Arv Grewal
Costume designer: Denise Cronenberg
Music: tomandandy
Rated R, 97 minutes

Bad Bitcharama
This Resident Evil is superior to Avatar and Inception on every level
By Armond White
. . . . . . .

Resident Evil: Afterlife
Directed by Paul W.S. Anderson
Runtime: 97 min.

Sometimes directors grab an opportunity just to stretch their filmmaking muscles. That explains both Mark Romanek's new venture, Never Let Me Go, and why Paul W.S. Anderson has essayed Resident Evil: Afterlife, his second movie in the Resident Evil series, which he initiated with the fantastically swift, streamlined and compelling original film in 2002.

In Afterlife, Anderson confirms his astonishing gift for imagery and frighteningly good action craft. Despite the grim, pessimistic CapCom video game premise where Alice (Milla Jovovich) fights a constantly mutating, globe-threatening virus—like Ripley always battling those aliens—Anderson finds ways to depict apocalyptic scenarios that actually suggest foresight. They have a stylish, sharp-witted sense of the future and a dreamy, exciting faith in human resilience embodied in Jovovich's lithe, resourceful, strikingly lovely Alice, as well as a group of survivors that include actors Boris Kodjoe and Ali Larter.
Related content
Love and WarPop's BubbleThe CoveThe Role of a Good Script Will be Played by 'The Understudy'BoneheadA Thorn in the Heart
Related to:Milla Jovovichpaul w.s. andersonresident evilafterlifearmond whitereviewmark romanekdeath raceBoris KodjoeAli Larter

If critics and fanboys weren't suckers for simplistic nihilism and high-pressure marketing, Afterlife would be universally acclaimed as a visionary feat, superior to Inception and Avatar on every level. Just look at how Anderson activates his canvas in the plane crash sequence. First, the shock of the crash is solarized in a wide shot, then he cuts to the interior where the imagery is frozen yet the camera pans left, moving through suspended time, characters and objects, all composed in perfect pop-art balance like a James Rosenquist panorama, and then the camera pivots—and in 3-D.

Anderson redeems that techno-gimmick which James Cameron foolishly hawks as a gateway to new perception because he realizes it's just a play thing, not a New Age talisman. Anderson toys with 3-D for artistic caprice, constantly shifting levels, distance, perspective, layers. He's a clear-eyed visionary who expiates videogame cynicism, insisting on imaginative potential. When Alice is resurrected from her android state ("Thank you for making me human"), it confirms Anderson's ingenuity as a life force.

Afterlife opens with deceptively dark movie homages to Demy's Umbrellas of Cherbourg, plus teasing riffs on Hitchcock's The Birds, Terminator, even The Texas Chainsaw Massacre when Jovovich and Larter team up to facedown a terrifying male behemoth—it's a stunning bad bitcharama. Anderson never got the respect he deserved for his great Death Race. But now that opportunity's knocked again, he knocks it into the stratosphere. 

Ih ja nisam mogo da izdrzim i odgledo !
Neiskorisceno podosta toga, ili nabrzinu izupotrebljavano nesto sto se moglo a i nekako bi trebalo duze cediti...
Neke scene odugovlace, aaaali minorno...

... drugi deo mi je najbolji i dalje...


I, na IMDB vidim lik Jin Valentine, ali na filmu....nigde!
A nije tolko los pirat bio....

ja sam na megavideu bacio pogled, pirat je solidan, ali (bar one koje sam ja našao), sinhronizovano je ili na italijanski ili na francuski, tako da nisam ni odgledao.

kome ne smeta neka pogleda

http://www.megaupload.com/?d=0EFVIB6H
http://www.megaupload.com/?d=SDZK8ZKP

Ah, odgledo in inglish!
Albedo, najbolji aveter dosad na forumu!

Mislo sam da samo ja volim Predatore na ovoj sagiti..

kakav to čovjek može da ne voli predatore????

Quote from: Albedo 0 on 16-09-2010, 19:55:49
kakav to čovjek može da ne voli predatore????

..to i meni nece nikad biti jasno...

Džil Valentajn se pojavljuje pošto krene špica... Tako sam čuo.

moj pirat je imao nesto uvodne spice na ruskom, ali zavrsnu spicu nemam,prekine se sekundu pre krja filma...
mada svi vec znate da jekraj ovog filma pocetak sledeceg, kao i uvek
u ovoj fransizi

Zaboravih da reportiram - RE:A je fantastičan film, meni do sada najbolji u tetralogiji. Mislim - postapokaliptična matriksolika makljaža sa zombijima u 3D i još sa Milom Jovović u glavnoj ulozi, pa šta i teoretski može da bude bolje od toga (osim Pirane)? Ništa, eto šta. Čuo sam da se ljudi bune na nedovoljno akcije, pa je moguće možda zamjeriti i da ima premalo zombija, kao i da na kraju filma nemamo neki ubitačan obračun sa kakvim Glavonjom, ali to su sve same minorne sitnice. Film fino teče, ne kenjaju mnogo, likovi nisu iritantni, sve kako treba. Jedino mi se nije svidjelo što nije po četvrti pun ponovljena scena sa početka prvog dijela, kad Mila Jovović leži u kadi.

Međutim, pomenute (vrlo sitne) propuste nadoknađuju sljedeće VRLO bitne dvije stavke:
1) Ogromna Mrcina. Ko je to, šta je to? Ne brinite, čim se pojavi, odmah ćete je prepoznati. Dakle, obračun sa ovom kreaturom koja vitla džinovskom sjekiretinom i naprosto odbija da umre je highlight čitavog serijala i po intenzitetu čiste akcije mjesto joj je na kraju filma. Međutim, scena je tako prokleto upečatljiva da ostaje s vama sve do kraja i svojim prisustvom u vašem umu dopunjuje ono što se trenutno dešava na ekranu (moguće je i da zato u daljem toku događaja nema toliko intenzivne akcije, jer bi sve to skupa izazvalo da vam glava eksplodira).
2) Ovo je ubjedljivo najbolji 3D koji sam gledao u bioskopu. Avatar je takođe bio odlično urađen, ali on je jednostavno vizuelno mnogo manje spektakularan od RE:A. RE:A je jedini film koji mi trenutno pada na pamet koji obilato profitira od treće dimenzije, što čini gledanje u bioskopu skoro pa neophodnim.

Ukratko - PWS Anderson je još jedared isporučio. Mrzitelji njegovih odličnih filmova mogu da idu u ćošak da se dure i da zvocaju, a mi normalni ćemo s nestrpljenjem da čekamo peti (i šesti i sedmi...) dio serijala. Sviđa mi se što za sada, po svoj prilici, Anderson nema namjeru da završava serijal.

Одлучно одбијам да поверујем да је бољи од трећег дела!

Pogledao sam RESIDENT EVIL: AFTERLIFE u 2D i šta da kažem sem da je Paul WS Anderson velemajstor!

Ovakav akcijaš je nedostajao u sezoni, Anderson prži iz sve snage, ubacuje sve što je video u proteklih 20 godina kad je reč o akciji, ima tu ponajviše MATRIXa, i to ne samo na planu inscenacije akcije već i glavnog negativca koji jako podseća na Agent Smitha, ali ima tu i njegovih obeležja.

Pre svega, ono po čemu je PWS već poznat a to su gejmerski momenti. Ovo je možda i najbolji film sa osećajem gameplaya za sada jer za razliku od PANDORUMa koji deluje kao da neko drugi igra igra, RESIDENT EVIL: AFTERLIFE deluje kao da gledalac igra igru. To je postignuto na dva nivoa. Na prvom nivou, Milla ima harizmu, Ali ima harizmu, Wentworth je dovoljno cool, dakle postoje neki bazični elementi ljudskog faktora na koje se gledalac može pozvati.

Međutim, drugi plan je mnogo važniji. Tamo gde se INCEPTION iscrpljuje na nivou tutoriala i taktičke igre (namerna smrt kao žrtva/adut) RESIDENT EVIL nadoknađuje užitkom čiste pucačine. Za razliku od RESIDENT EVIL igre u kojoj pucanje nije baš lako, AFTERLIFE je kao igranje odličnog sandboxa sa nekim cheatom koji nudi besmrtnost - i shodno tome činjenje onoga što bi svako učinio a to je apsolutno iživljavanje. Sve ono što u nekom gameplayu igrač priželjkuje da izvede, u cheatovanoj besmrtnosti i izvodi.

Anderson nas je doveo na to mesto. Film je toliko gejmerski da neki kadrovi poput vojnika koji dotrčavaju na početku da naprave zasedu ili negativac koji je snimljen iz donjeg rakursa kako uzleće helikopterom čak i izgledaju formalno kao oni video segmenti igre koji u sred nivoa komplikuju plot tipa "druže, imamo iznenađenje, tu je još vojnika iako si demontirao bombu" ili "negativac opet ode - nivo nije gotov, moraš da ga juriš". Dakle, gejmerska ortodoksija na delu.

Tako je i na nivou određenih scena. recimo upad kloniranih Milla (pomen kloniranih Mila zvuči kao nešto za Willa ) na početku je potpuno kao neki multiplayer shooter koji ili igraš s nekim ili se sam prebacuješ iz tela u telo kako koji protagonista strada. čak ima i par kadrova koji su potpuno na tragu toga tipa kada iz gornjeg rakursa, po dubini imamo dva plana, spratove na kojima po jedna Milla čisti prostoriju.

U domen čistog iživljavanja spada stunt sa avionom koji pokosi zombije. a o skoku sa zgrade zatvora da i ne govorimo. To je totalna perverzija.

Dakle, pored osećaja cheatovane igre, u najboljem smislu, Anderson uspeva da prodre u psihu svog tipičnog gledaoca i učini da junaci čine sve ono što bi taj gledalac želeo.

Dakle, junaci ovde nisu u funkciji priče, niti su u funkciji vlastitog izgrađenog karaktera. Oni su tu da rade ono što Andersonov profajlovani gledalac želi i što se mene tiče, u tome manje-više uspeva.

To je osnovni utisak o samoj egzekuciji. Film nisam gledao u 3D ali po načinu kadriranja, insistiranju na dubini kadra i tempu koji je malo sporiji, jasno je da je film sniman za 3D, i da su pojedine kretnje kamere vrlo efektne u svojoj vrtoglavosti, naročito pri početku, kao i da su efekti mase zombija na ulicama LA pravljeni za 3D jer su mutni u 2D.

Kad je reč o setingu, Anderson dosta preuzima od Carpentera, ali naravno to radi sa dosta ekstrovertnosti, bez pretenzija, no eho ESCAPE FORM NY/LA i PRECINCTa se oseća.

Gde je mesto ovog filma u tetralogiji? Jako visoko, možda i na samom vrhu. Ako već nije najkonzistentniji film u akademskom smislu, AFTERLIFE je onda najinovativniji zbog uvođenja gejmerske dramaturgije u punom sjaju, i pravog 3Da.

* * * / * * * *

Ubo si ga! Ja sam potpuno zaboravio da spomenem najbolju bandži džamping scenu u istoriji filma i onaj avion koji kosi zombije zato što mi je Ogromna Mrcina okupirala mozak. Obavezno gledaj i u 3D!

Quote from: John Reynolds on 25-09-2010, 02:54:10
Одлучно одбијам да поверујем да је бољи од трећег дела!

Nije! Treći deo je i dalje zakon!

Opet, bez obzira što četvorka nije ugrozila trojku, u pitanju je odličan repertoarski film. Ima li u njemu neke filozofije? Nema. Nije ovo Inception, Cripp je lepo zametio. Hvala bogu da je tako. Što sam stariji sve mi teže padaju mistifikacije i proseravanje. Dajte, bre, akciju. Dovedite zombije. Po tom pitanju PWSA isporučuje.

Film se sastoji iz 3 segmenta.

Posle uvoda, u kome je prikazan početak širanja virusa u Japanu i svetu, radnja se premotava nekoliko godina unapred. Mila i klonovi dolaze da se osvete Ambrela korporaciji. Shawn Roberts (poznat po glavnoj ulozi u Romerovom Diary of the Dead) glumi Alberta Weskera, arhi-negativca iz RE univerzuma. Uloga je svedena, ali Robert se prilično dobro snašao.

Drugi segment je centralni - odigrava se u napuštenom losanđeleskom zatvoru okruženom sa pola miliona izgladnelih zombija. U tom segmentu se uvode novi likovi. Pre scega, tu su iz igrica dobro poznati Chris Redfield (Wentworth Miller) i novajlija crnac Luther (Boris Kodjoe) koji služi kao, verovali ili ne, kao Alisin  ljubavni interes. (A tu je i cura koja glumi Crystal. Kacey Barnfield. Koliko shvatam, postoji osnovan sumnja da će ova glumica dobiti poziv da dođe u Srbiju.)

Treći segment se odigrava na brodu. Više neću spojlovati.

RE4 prija. Pod uslovom da volite Milu Jovović, akciju i zombije. Jeste generičan i pozajmljuje obilato od drugih filmova, ali takve su i RE igre pa mi je to bilo okej. Malo mi je smetalo što od svih delova četvorka ima najotvoreniji kraj. Čim se film završio, poželeo sam da gledam sledeći. A svi znamo da se petica neće tako brzo dogoditi. Imam još nekih zamerki ali ne bih sada o njima. Važno je da je Anderson isporučio i da se ljudima film dopada. Serijal je jači nego ikad. Peti i šesti deo su neminovnost.

Harvi, šta da kažem sem "Uspjeli smo - nastavljamo"!

Quote from: crippled_avenger on 25-09-2010, 17:10:12
Harvi, šta da kažem sem "Uspjeli smo - nastavljamo"!

Milla & zombiji na Popboksu:::

http://www.popboks.com/tekst.php?ID=8236

Resident Evil Afterlife V2 2010 R5 LINE XViD-FOX



Release Name: Resident Evil Afterlife V2 2010 R5 LINE XViD-FOX
Size: 1CD – 705MB
Video: XViD, 672 x 288, 914 Kbps, 25.000 fps
Audio: 128 Kbps  2 ch. MP3 48000
Runtime: 132 min.
Filename: Resident Evil Afterlife.avi

Samo dvojka u Yellow Cab-u. Možda je to realno?

Zar postoji nešto realna ocena kada su filmovi u pitanju? Ukusi su različiti i oni diktiraju percepciju filma.

Možda ne postoji realna, ali su neke realnije od drugih.

ugh, ništa mi se nije svidjelo u ovom filmu... mila jovovich i dalje ima samo 2-3 facijalne ekspresije, i dalje nema pojma o glumi, u najmanju ruku izgleda balavo, nedoraslo ovakvim ulogama žena - ratnica (jezivo loša u sličnoj ulozi ivane orleanske)... samim time ne vidim niti trunka karizme u njezinom liku, čime mi ovaj ionako generički, brzopotezni filmski serijal, koji polako prelazi u prenategnutu sapunicu, ne vrijedi previše.

RE:A je fenomenalan. Milin posao nije da glumi, već da izgleda lijepo. I to isporučuje. End of story.

Eto... 100 ljudi - 100 ćudi.