George R. R. Martin "Igra Prestola"

[KulFejs]

Kaze covek iz Lagune, da ce nova Igra prestola, biti na Sajmu knjiga.
Ajd da vidimo.

Ako se to pokaže tačnim, onda je istina da je Martin poslao svima Gozbu na prevod. I istina je da je Nidža to skarabudžio za Sajam. I istina je da ja to neću da kupim.

[DUNADAN]

je l zna neko da l ce na sajmu knjiga biti A Feast for Crows?

[Lurd]

Pa ako bude, to treba spaliti. Prvi tiraž se pojavio 17. oktobra, a hardcover izlazi tek 8. novembra. Moi HC dobijam 26. novembra.  

[DUNADAN]

ne razumem, shto treba spaliti? sve tri knjige koje imam su Vojadzerov paperback. ne vidim problem.

[Lurd]

Sori, mislio sam da misliš na prevod. Ne verujem da će se pb pojaviti na sajmu, ali to je samo moje nagadjanje.

[Nimrodel]

Ovaj esejčić postavljam samo zbog Lurda - nazdravlje mu čitanje:

Ono što Martinovu Igru prestola čini dodatno zanimljivim romanom je njegova kompozicija, način na koji je pripovedač organizovao narativne tokove. Ono što pažljivijem čitaocu može upasti u oči je da svaka glava nosi naziv po glavnom akteru u dotičnom delu priče. Samo prividno mi imamo tri glavna linearna narativna toka... Priču o Edardu Starku i njegovom padu, priču o Deneris Targarjen i novom uzdizanju Zmajeva i priču o Zidu i Zimi. Svi ostali se manje-više pojavljuju kao akteri koji dopunjuju ova tri narativna toka, no, to je zaista samo privid... roman se deli zapravo na nekoliko narativnih tokova. Kompozicija ovog romana je kao stablo i grane. Osnovna potka (stablo) je priča o volji za moći i ona pokreće sve ostale narativne tokove, koji izviru iz nje i granaju se i raznim smerovima. Nije badava iskorišćen izraz potka, jer pripovedač kao i Stara Nen, ispreda priču u kojoj svaka očica ima veze sa onom osnovnom potkom. Martinova poetska misao se snažno naslanja na Tolkinova poetička načela... Priča je tu, ne pripada jednom, već svima i sve priče su povezane.... Ona je kao zvuk i rad igala za štrikanje Stare Nen, iznova se započinje, nastavlja na ono pre, traje i pripada istom tkanju, samo što postoje varijacije u odnosu na osnovnu zamisao.

,,Starica mu uputi krezub osmeh. ,,Moje priče? Ne, mali moj gospodaru, nisu to moje priče. Priče jednostavno JESU, pre i posle mene, baš kao i tebe."
(Džordž. R. R. Martin; Igra prestola; Laguna; Beograd; 2003; 192. str.)


Ono što dodatno potvrđuje sliku o večnoj priči i pričanju je veoma fin trik, onomatopejski zvuk rada igala dok Stara Nen priča... klik, klak, klik ,klik, klak....

Kao što smo već napomenuli, još čudesnija pripovedačeva igra sa čitaocem se ogleda u samom imenovanju glava po glavnim akterima.... Iako je roman personalan (pripoveda se u III licu jednine), mi kao čitaoci imamo stalno posla sa različitim perspektivama pripovedanja o događajima. U principu, time je izbegnuta jedna opasna zamka... nemoguća je podela na crne i bele likove. U svakoj od sukobljenih frakcija, čitalac može naći i pozitivne i negativne junake i što je još bitnije, može da razume motivacije određenih postupaka, koji bi, da se pripovedalo, recimo, jedino iz perspektive Edarda Starka, izgledali besmisleno. O čemi se zapravo ovde radi? Napravićemo jedan eksperiment... Treba zamisliti priču samo iz perspektive Starkovih, bez uvida u karaktere Lanistera, Targarjena... Priča bi imala sasvim drugačiji karakter. Lorda Tiriona Lanistera bismo videli samo kao lajavog kepeca, koji nedostatak telesne snage i normalnosti, nadopunjuje očevom moći i novcem i automatski bismo ga svrstali u negativne likove. Deneris Targarjen bismo videli kao devojčicu, koja je igrom slučaja preživela pokolj, čije telo jeste prodato zbog želje za povratkom moći, i mogli bismo da posumnjamo i u njenu normalnost – s obzirom na to da su joj koreni u rodoskvrnim vezama između braće i sestara. Starkovi bi tada bili jedini pozitivci, i mi bi kao čitaoci navijali samo za njih... a to nije slučaj. Zahvaljujući ovakvom kompozicionom rešenju, čitalac ima uvid u ono šta ti akteri misle i osećaju u sebi... Tirion Lanister postaje div, čitalac zaboravlja njegove nedostatke i deformitete i vidi ga kao časnog i mudrog čoveka, kao onog koji je u stanju da pruži iskreno prijateljstvo. Deneris Targarjen se otkriva i razvija kao žena od strasti i ljubavi, žena koja jeste rođena da bude velika, žena koja misli i oseća, kao ona koja je u sebi ponela čudesnu snagu i neverovatnu količinu ljubavi i želje da ispuni amanet, koji nije nimalo jednostavan i lak. Tada se otkriva još jedan sloj priče... bez obzira na broj aktera, ljudi koji će se pojaviti u vidokrugu naših junaka, na broj gozbi ili bitaka, nosioci imenovanja poglavlja su zapravo sami, usamljeni i bez podrške i ako takvi moraju da delaju. Zahvaljujući ovoj činjenici, veoma je uspešno urađena scena egzekucije Edarda Starka. Poslednji put mi vidimo svet iz Edardovih očiju, prilikom razgovora u tamnici sa Lordom Varisom i tu smo direktno uključeni u kakofoniju u njegovoj duši – ostati častan, izabrati smrt i napustiti porodicu ili pogaziti najteže na tu istu čast, ali živeti i naći se porodici... Čitalac do poglavlja naslovljenog sa Arja, ne zna kakvu je odluku Ned Stark doneo i po inerciji očekuje da Ned neće pokleknuti i da će umreti časno, bez mrlje, da će se tada munje i gromovi prolomiti na nebu, zbog smrti jednog pravednika, ali ne... čitalac ima posle sa pripovedačem majstorom... On će dobiti odgovor kroz Arjine oči. Pored razularene gomile Arja je sama, ona nema informacija dovoljno, nema dovoljno razvijeno razumevanje situacije... ona tek postaje žena, ona tek uči šta je život. Otac joj je velik kao planina, onaj koji štiti i zna sve odgovore, onaj koji rešava probleme i spašava, onaj koji je PRVI VITEZ njenog srca... Dok gledamo scenu između Lorda Edarda i mladog kralja Džofrija kroz njene oči, nama se čini da je Starkov pad još gori, gnusobniji, da nije moglo biti dubljeg poniženja i tragedije. Edard kleči pred onim za koga zna da je uzurpator, sa svešću da su prava kraljeva deca kopilad, priznaje izdaju i priznaje pravo na kraljevanje, da bi ga taj isti uzurpator pogubio, bez milosti, pred ćerkama (Edard zna za Sansino prisustvo). Ovim postupkom je pripovedač učvrstio legitimitet za Robovo postavljenje Kralja na Severu i učvrstio je ideju o igri prestola. Edard Stark je morao pasti na takav način iz takve perspektive, jer jeste bio sam u svom viđenju pravde i časti, jer priča počiva na epsko-viteškom hronotopu (hronotop je prostor-vreme u kome se dešava radnja priče), i političke i ratne intrige bi delovale šuplje, isprazno da nije priča vođena na ovako maestralan način... Čitalac uvek mora biti na oprezu ko priča priču i iz čijih očiju posmatra događaje u priči. Uostalom, da se malo dotaknemo i Roberta Džordana i njegove Aes Sedai.... sve je zapravo sastavni deo Šare Točka, s tim da ovde Točak pored stvaranja istorije jednog novog sveta, stvara tu osnovnu priču u kojoj su, recimo, i Emon Zmajvitez i Deneris Targarjen ravnopravni akteri, bez obzira na to što postoji vremenska distanca i drugačije okolnosti i događaji – u pitanju je jedna ista beskrajna priča, koja se grana u krošnju, a listovi joj se dodiruju.

[Lurd]

Pa hvala. Je l' ovo rad nekog od tvojih učenika?

[Nimrodel]

Nema na čemu. Inače, nije rad nekog od mojih učenika, ja sam to nažvrcala pre dve godine, za šire potrebe. Nije onako kako ja to umem, ali da je bilo tako, retko ko bi imao živaca to da pročita na mestu koje se bavi Martinovim PLIV-om. U principu, to ti je kletva foruma... obično nema ozbiljne priče ili se više lupeta, neg' što se stvarno nešto radi.

[Lurd]

Pitam da li je učenički rad zato što deluje školski. Primećivanje, popisivanje, svrstavanje u celinu sa kontrolisanom dozom izliva emocija kroz opise.  

[Unicorn]

Hmm. Ko me to budi iz vekovnog sna? Ko to chachka mechku?
Izvin`te - nisam bas u toku poslednjih meseci- jel` to Martin najzad zavrsio Feast for crows & izdao isto?   Hocete da kazete da negde to moze da se KUPI?  

[Lurd]

Ima da se kupi u SAD i Britaniji. Izašlo, Uni. Drž' se!

[Unicorn]

Ce da bude sredjeno!

[Melkor]

Code Select Expand

4 godine kasnije

Hi Neil,

I've recently subscribed to George RR Martin's blog (http://grrm.livejournal.com/) in the hopes of getting some inside information regarding when the next "Song of Ice and Fire" book is due to be released. I love the series but since subscribing to the blog I've become increasingly frustrated with Martin's lack of communication on the next novel's publication date. In fact, it's almost as though he is doing everything in his power to avoid working on his latest novel. Which poses a few questions:

1. With blogs and twitter and other forms of social media do you think the audience has too much input when it comes to scrutinising the actions of an artist? If you had announced a new book two years ago and were yet to deliver do you think avoiding the topic on your blog would lead readers to believe you were being "slack"? By blogging about your work and life do you have more of a responsibility to deliver on your commitments?

2. When writing a series of books, like Martin is with "A Song of Ice and Fire" what responsibility does he have to finish the story? Is it unrealistic to think that by not writing the next chapter Martin is letting me down, even though if and when the book gets written is completely up to him?

Would be very interested in your insight.

Cheers
Gareth
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
My opinion....

1) No.

2) Yes, it's unrealistic of you to think George is "letting you down".

Look, this may not be palatable, Gareth, and I keep trying to come up with a better way to put it, but the simplicity of things, at least from my perspective is this:

George R.R. Martin is not your bitch.

This is a useful thing to know, perhaps a useful thing to point out when you find yourself thinking that possibly George is, indeed, your bitch, and should be out there typing what you want to read right now.

People are not machines. Writers and artists aren't machines.

You're complaining about George doing other things than writing the books you want to read as if your buying the first book in the series was a contract with him: that you would pay over your ten dollars, and George for his part would spend every waking hour until the series was done, writing the rest of the books for you.

No such contract existed. You were paying your ten dollars for the book you were reading, and I assume that you enjoyed it because you want to know what happens next.

It seems to me that the biggest problem with series books is that either readers complain that the books used to be good but that somewhere in the effort to get out a book every year the quality has fallen off, or they complain that the books, although maintaining quality, aren't coming out on time.

Both of these things make me glad that I am not currently writing a series, and make me even gladder that the decade that I did write series things, in Sandman, I was young, driven, a borderline workaholic, and very fortunate. (and even then, towards the end, I was taking five weeks to write a monthly comic, with all the knock-on problems in deadlines that you would expect from that).

For me, I would rather read a good book, from a contented author. I don't really care what it takes to produce that.

Some writers need a while to charge their batteries, and then write their books very rapidly. Some writers write a page or so every day, rain or shine. Some writers run out of steam, and need to do whatever it is they happen to do until they're ready to write again. Sometimes writers haven't quite got the next book in a series ready in their heads, but they have something else all ready instead, so they write the thing that's ready to go, prompting cries of outrage from people who want to know why the author could possibly write Book X while the fans were waiting for Book Y.

I remember hearing an upset comics editor telling a roomful of other editors about a comics artist who had taken a few weeks off to paint his house. The editor pointed out, repeatedly, that for the money the artist would have been paid for those weeks' work he could easily have afforded to hire someone to paint his house, and made money too. And I thought, but did not say, "But what if he wanted to paint his house?"

I blew a deadline recently. Terminally blew it. First time in 25 years I've sighed and said, "I can't do this, and you won't get your story." It was already late, I was under a bunch of deadline pressure, my father died, and suddenly the story, too, was dead on the page. I liked the voice it was in, but it wasn't working, and eventually, rather than drive the editors and publishers mad waiting for a story that wasn't going to come, I gave up on it and apologised, worried that I could no longer write fiction.

I turned my attention to the next deadline waiting – a script. It flowed easily and delightfully, was the most fun I've had writing anything in ages, all the characters did exactly what I had hoped they would do, and the story was better than I had dared to hope.

Sometimes it happens like that. You don't choose what will work. You simply do the best you can each time. And you try to do what you can to increase the likelihood that good art will be created.

And sometimes, and it's as true of authors as it is of readers, you have a life. People in your world get sick or die. You fall in love, or out of love. You move house. Your aunt comes to stay. You agreed to give a talk half-way around the world five years ago, and suddenly you realise that that talk is due now. Your last book comes out and the critics vociferously hated it and now you simply don't feel like writing another. Your cat learns to levitate and the matter must be properly documented and investigated. There are deer in the apple orchard. A thunderstorm fries your hard disk and fries the backup drive as well...

And life is a good thing for a writer. It's where we get our raw material, for a start. We quite like to stop and watch it.

The economics of scale for a writer mean that very few of us can afford to write 5,000 page books and then break them up and publish them annually once they are done. So writers with huge stories, or ones that, as Sandman did, grow in the telling, are going to write them and have them published as they go along.

And if you are waiting for a new book in a long ongoing series, whether from George or from Pat Rothfuss or from someone else...

Wait. Read the original book again. Read something else. Get on with your life. Hope that the author is writing the book you want to read, and not dying, or something equally as dramatic. And if he paints the house, that's fine.

And Gareth, in the future, when you see other people complaining that George R.R. Martin has been spotted doing something other than writing the book they are waiting for, explain to them, more politely than I did the first time, the simple and unanswerable truth: George R. R. Martin is not working for you.

Hope that helps.

Neil  Gaiman

[Perin]

Pa dobro, pretpostavljam da je u pravu, ali opet, čovek se relativno obogatio ovim serijalom i stekao, ako smem to da kažem, veću popularnost nego ijednim svojim SF delom (mada su potonja dosta kvalitetnija) , tako da nije fer da ostavlja čitaoce tako dugo u neizvesnosti.

[zakk]

Pa nisu u neizvesnosti, već u neizdržu...

[cutter]

Živim u nadi da će debeli pre infarkta da napiše u kratkim crtama šta je hteo, ko će i kako da skonča itd.

[Nightflier]

Ma što ga više pritiskaju, to on više odskače. Što se mene tiče, prilično uživam u njegovim Wild Cards, tako da mogu da čekam - a i Warriors će biti sjajna.

[Boban]

Živim u nadi da će debeli pre infarkta da napiše u kratkim crtama šta je hteo, ko će i kako da skonča itd.

kao da on sam zna šta će i kako da razrešava.

[zakk]

Mislim da je znao glavne stvari, ali da mu se likovi sad odupiru...

[cutter]

Očekujem da se vikinzima do kraja serijala posveti ukupno jedna rečenica u kojoj njihova ostrva guta Kraken, jebali ga oni. Euron Crow's Eye... drhćem od bijesa čim pročitam takvo ime a kamoli poglavlja.

[cutter]

^Mislim, njihova lešinarska evolucija, proistekla iz poraza, u obalske pljačkaše oslabljenih zamkova i umereno važan politički faktor sa lepo postavljenim običajima odlazi dođavola u poslednjoj knjizi sa arrr super piratima koji i zmajeve mogu da savladaju. Tipičan primer naduvenog, podbulog i sve tromijeg narativa.

Evo jednog starijeg intervjua koji nagoveštava sadašnje stanje.

http://www.sfsite.com/01a/gm95.htm

Did you find it at all daunting? Did you realize the scope of what you were about to undertake?
   Initially I knew it was going to be big but I didn't know just how big. When I was still in the very early stages I was projecting three books of about 800 pages -- manuscript -- that would have been bigger than anything I had done, which would have seemed like a lot. Well, the first book was 1100 pages, the second 1200 pages and the third one 1500 pages in manuscript and I'm not done. And there are three more books. So, it will be six books, not three, and they are all a lot bigger than originally conceived. I've already exceeded my initial expectations.

Did you know where were going or did you just start and go from there?
   Well, actually, I started back in 1991 during a lull while I was still working in Hollywood and I was working on another book, a science fiction book I had always wanted to write. So I was working on that book when suddenly the first chapter of A Games of Thrones, not the prologue but the first chapter, came to me. The scene of the dire wolves in the summer snow. I didn't know where it came from or where it needed to go, but from there the book seemed to write itself. From there I knew what the second step was and the third and so one. Eventually, I stopped to draw some maps and work out some background material.

Where do you draw your inspiration?
   Certainly there are other fantasies. Tolkien had one of the greatest influences when I was a kid. All kinds of imaginative literature. Throughout my career, people and reviewers have made a big deal of me "leaving" a field. "He's left science fiction and is writing horror."  "He's left horror and is writing short stories." I've never made a big deal of it. When I was young, I read all sorts of stuff. One week it would be Lovecraft, the next Vance. It was all imaginative literature, or as my dad called it "Weird Stuff." It was all "Weird Stuff." I never drew any sharp distinctions between science fiction and fantasy or horror. It was all good stuff. Lieber, Vance, Peake, etc. but there is also history and historical fiction. I love historical fiction; but there is a problem. I know a fair bit of history so I know how the historical fiction is going to end! A story on the War of the Roses can only end one way! I like not knowing. The suspense, the tension. I wanted something with the scope of historical fiction without the restrictions of knowing the end.

U principu, ako ništa, čisto da te boldovane skice budu dostupne.

[Svevid]

Mislim da je znao glavne stvari, ali da mu se likovi sad odupiru...

Дешава се. У принципу, не само ликови, него и цело дело може да му се одупире. Књига, ликови - све то има свој живот, где писац не може да има потпуну контролу (то је рекао неки наш писац, али не могу да се сетим који...)

[armadillo]

Dobro, zna li ko hoće li skorije da izađe "Ples sa zmajevima"? Tolko dugo čekam da više nisam siguran čak ni dal je to sledeće, al čini mi se da jeste.

[Nightflier]

Dobro, zna li ko hoće li skorije da izađe "Ples sa zmajevima"? Tolko dugo čekam da više nisam siguran čak ni dal je to sledeće, al čini mi se da jeste.

Još piše, ako je verovati onome što objavljuje na svom "neblogu".

[peraustrinia]

Svratila do bloga kad si ga već pomenuo, odustala davno od update-a, kad ono - Fred?
(Some year all this will make sense to you. Assuming anyone still cares)

Ovo some year je obećavajuće. Te piše ovu knjigu tek 5 godina, kad je, ako se sećate, najavio da će pauza između Gozbe za vrane i nastavka biti jedva preko 6 meseci, jer je materijal uglavnom već tu.

[cutter]

tko li mu je taj fred... pominjao je i barnija, što je možda tirion s obzirom da je nizak i plavušan. a tu je i jogi koji bi se najlakše povezao sa mormontom.

[Nightflier]

Nije niko od glavni(ji)h junaka. Reč je o Martinovim prijateljima iz stvarnog života, na osnovu kojih je napisao nove sporedne likove i mahom ih poubijao. Fora je u tome da će se ti ljudi sami prepoznati kada pročitaju objavljenu knjigu.

[cutter]

to ima smisla, s obzirom da u ranijim javljanjima nije koristio šifrovana imena za likove/titulare poglavlja...

[armadillo]

To kako se razvuklo, više nije pitanje koje sam video negde ranije na topiku dal će čiča da završi pre nego što ga nešto strefi...
Ko zna dal ću i ja da dočekam nastavak, a ipak sam kudikamo mlađi...

[Nightflier]

Što se mene tiče, ja na to gledam kao na ohrabrenje da čitam druge Martinove stvari. Tako sam pročitao i zaljubio se u njegov serijal Wild Cards - i ponovo otkrio Zelaznija. Da je štancovao knjige iz SoIaF, nikada ne bih posegnuo za Wild Cards. Ovako sam na dobitku.

[armadillo]

Hvala na predlogu. A o čemu se radi u Wild Cards? Htedoh da napišem naslov skraćeno, al ne ide baš...

[Nightflier]

http://en.wikipedia.org/wiki/Wild_Cards

[armadillo]

Superheroji, hmm... U svakom slučaju, hvala na linku.

[Savajat Erp]

Него, дал` има негде да се нађе Судар краљева на српском и у електронском формату? очигледно је да се нећу скоро докопати те књиге, па, ко велим да је наватам бар овако, док су ми ликови и радња још увек у глави....

[Svevid]

Кажите би мени где има да се купи добар (али стварно добар) апсинт. Па ћемо онда о Мартину

[Savajat Erp]

Шта ће то теби? 

[Svevid]

Ожеднео сам.

[Adanion]

@Savajat Erp

Nasao sam Sudar kraljeva (Sraz kraljeva) na hrvatskom, pa ako razumijes komsijski jezik procitaj...

Code Select Expand

http://rapidshare.com/files/373797786/GeorgeR.R.Martin-Sraz_kraljeva.rar

[Svevid]

Ајде нађи мени апсинт. Није битно да ли је комшијски. Може и полован.

[zakk]

Pravi Navip. Пиј српско!

[Svevid]

Задовољићу се да пијем на српски начин. И да се понашам српски. Остало је мање важно.

[Savajat Erp]

@Savajat Erp

Nasao sam Sudar kraljeva (Sraz kraljeva) na hrvatskom, pa ako razumijes komsijski jezik procitaj...

Code Select Expand

http://rapidshare.com/files/373797786/GeorgeR.R.Martin-Sraz_kraljeva.rar

Е, хвала пуно! разумем `рватски куд и камо, нисам ваљда узалуд читао онолике Алан Фордове и Ласо романчиће... Међутим сад се испоставило да ипак има тај део у градској библиотеци, само га ти слепци нису завели у комп! гаддемит!

[Savajat Erp]

Моша!! Ортак је побркао Игру престола са Сударом краљева, аматер! ништа, засад ми је суђена ова електронска верзија...још једном хвала Аданиону. 

[aenimax]

Dobro, zna li ko hoće li skorije da izađe "Ples sa zmajevima"? Tolko dugo čekam da više nisam siguran čak ni dal je to sledeće, al čini mi se da jeste.

Još piše, ako je verovati onome što objavljuje na svom "neblogu".

nije još ni na zapadu izašao, a datum se stalno pomera. kod nas, znaci, za 100 godina. verovatno je cela priča pomerena i zbog ekranizacije koju radi HBO. a to svi jedva čekamo, pretpostavljam

[EMA]

nije još ni na zapadu izašao, a datum se stalno pomera. kod nas, znaci, za 100 godina. verovatno je cela priča pomerena i zbog ekranizacije koju radi HBO. a to svi jedva čekamo, pretpostavljam

Tja, pretpostavljam da će ga moja deca dočekati, da zajedno čitamo 

[Savajat Erp]

у међувремену сам прочитао и Судар краљева, тј. Срез краљева и наставио са првим делом треће књиге, невероватно је колике су разлике између нашег и хрватског превода кад су у питању називи градова, места, области итд.

[EMA]

у међувремену сам прочитао и Судар краљева, тј. Срез краљева и наставио са првим делом треће књиге, невероватно је колике су разлике између нашег и хрватског превода кад су у питању називи градова, места, области итд.

Pa koji je bolji?

[Savajat Erp]

Па прву књигу сам читао на нашем, другу на хрватском, трећу јопет на нашем...јбг, прва љубав заборава нема!   мада Оштрозимље боље звучи него Зимоврел, нпр.

[Svevid]

Али на енглеском је Винтерворм, је ли? Онда је наш превод бољи.

[cutter]

cijenim da je oštrozimlje - frostfangs... naš prevod bi svakako bio bolji u odnosu na naš prevod da je zimovrel vinterfel.